COR
ขั้นตอนการกำหนดมาตรฐาน
แบ่งเป็นห้าขั้น คือการเสนอ ร่าง การรับฟังความเห็นสาธารณะ การตรวจสอบการนำไปสร้างอย่างอิสระ และการพิจารณาประกาศใช้ ขั้นที่สี่คือความต่างหลักจากองค์กรมาตรฐานส่วนใหญ่
ห้าขั้น
| ขั้น | ชื่อ | เนื้อหา | เงื่อนไขผ่าน |
|---|---|---|---|
| หนึ่ง | การเสนอ | สมาชิกประเภทใดก็เสนอได้ ต้องอธิบายสถานการณ์ของปัญหาและข้อบกพร่องของวิธีที่ใช้อยู่ | คณะกรรมการเห็นว่าปัญหามีอยู่จริงและยังไม่มีวิธีแก้ที่เป็นที่ยอมรับ |
| สอง | ร่าง | คณะทำงานเขียนร่างที่มีข้อความ เกณฑ์ตัดสิน และวิธีตรวจสอบ | ฉันทามติภายในคณะทำงาน |
| สาม | การรับฟังความเห็นสาธารณะ | เปิดเผยร่างฉบับเต็ม ผู้ที่ไม่ใช่สมาชิกก็เสนอความเห็นได้ | ตอบความเห็นทั้งหมดแล้วและเปิดเผยผลการพิจารณาแล้ว |
| สี่ | การตรวจสอบการนำไปสร้างอย่างอิสระ | องค์กรที่เป็นอิสระต่อกันอย่างน้อยสองรายนำไปสร้างจนเสร็จและรายงานผล | มีรายงานอิสระตั้งแต่สองฉบับขึ้นไป และไม่มีปัญหาที่ขัดขวาง |
| ห้า | การพิจารณาประกาศใช้ | คณะกรรมการกำหนดมาตรฐานพิจารณาและลงมติ | ถึงเกณฑ์ผ่านตามที่ข้อบังคับกำหนด |
เหตุผลที่ตั้งขั้นที่สี่
ความล้มเหลวที่พบบ่อยที่สุดขององค์กรมาตรฐาน คือการประกาศมาตรฐานที่ดูครบถ้วนในห้องประชุม แต่ในทางปฏิบัติไม่มีใครทำได้ หรือทำแล้วต้นทุนสูงเกินไป การกำหนดให้มีองค์กรอิสระอย่างน้อยสองรายนำไปสร้างจนเสร็จ ทำให้ปัญหาแบบนี้ปรากฏก่อนการประกาศใช้
ส่วนการกำหนดให้เป็นอิสระต่อกัน ก็เพื่อเลี่ยงไม่ให้รายงานสองฉบับมาจากแนวคิดการนำไปสร้างแบบเดียวกัน เพราะหากสององค์กรสร้างด้วยวิธีเดียวกัน ก็ย่อมพบจุดบอดเดียวกันด้วย
บันทึกสาธารณะของข้อความที่ถอนคืนและแก้ไข
สมาคมดูแลบันทึกสาธารณะที่ระบุข้อความเดิม เหตุผลของการถอนคืนหรือแก้ไข ตลอดจนเวลาและแหล่งที่พบปัญหา
การมีอยู่ของบันทึกนี้เองก็เป็นส่วนหนึ่งของหลักการกำกับดูแล องค์กรมาตรฐานที่ไม่บันทึกว่าตนพลาดอะไร ย่อมเรียกร้องให้ผู้อื่นบันทึกไม่ได้